Św. Hubert

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Skocz do: nawigacja, szukaj

Św. Hubert (655-727)

Hubert Kolonia.jpg

Historyczne źródła głoszą, że św. Hubert urodził się w 655 roku w Gaskonii. Jego ojcem był Bertrand de Guienn, książę Akwitanii. To po nim odziedziczył zamiłowanie do myślistwa, gdyż zawsze udawał się z ojcem na polowania. Podobno podczas jednego z nich w Pirenejach w wieku 14 lat uratował ojcu życie. W osiemnastym roku życia udał się na dwór króla Frankonii, Pepina. Tam, w 682 roku, poślubił księżniczkę Floribanne z Leuven, z którą miał syna Floriberta, późniejszego następcę na biskupstwie Liege. W tym okresie Hubert zaznawał wszelkich życiowych uciech, prowadził hulaszczy tryb życia. Bez umiaru, nie szanując żadnych świąt najwięcej czasu spędzał w puszczach na nieustannych polowaniach, bo to było jego pasją. Takie życie prowadził nawet po nagłej śmierci żony. W Wielki Piątek roku 695, polując w Górach Ardeńskich napotkał białego jelenia ze świetlistym krzyżem między rogami i usłyszał ostrzegający głos Stwórcy. Zgodnie z bożym nakazem wyruszył do Maastricht do biskupa Lamberta na służbę.

Rozpoczął studia kanoniczne, prowadził działalność misjonarską w Ardenach i Brabancji, żarliwie głosił Ewangelię, rygorystycznie przestrzegał postów, układał modlitwy. W 704 lub 705 roku, po śmierci biskupa Lamberta, z rąk papieża Sergiusza otrzymał sakrę biskupią. Będąc biskupem, Hubert nieustannie przemierzał pogańskie jeszcze wioski i miasta jednocząc ludzi dla wiary w Chrystusa. Swoje dochody biskupie oddawał biednym. Około 717 roku przeniósł stolicę biskupstwa do Liege. Tam też zmarł 30 maja 727 i został pochowany w kościele św. Piotra.

3 listopada 743 ciało Huberta - już wtedy Świętego - przeniesiono do głównego ołtarza (translatio). Wtedy okazało się, że jego ciało było nietknięte rozkładem, a z grobu rozchodziła się przyjemna woń. W 825 roku doczesne szczątki św. Huberta przeniesiono do miasteczka Andange i złożono w głównym ołtarzu kościoła. Miejscowość ta od tamtego czasu aż po dzień dzisiejszy nazywa się Saint Hubert, a kościół miano Bazyliki św. Huberta. Dzień poświęcenia relikwii Huberta - 3 listopada - został uznany przez Kościół za dzień liturgicznego wspomnienia świętego i święto myśliwych i leśników. W tradycji ludowej czczony jest także jako patron lunatyków i chorych na epilepsję. Jego kult szybko rozwinął się w krajach sąsiednich, a niebawem objął całą Europę z Hiszpanią i Anglią.

Ikonografia przedstawia św. Huberta w czasie polowania, gdy objawił mu się jeleń z krzyżem między tykami. W Polsce do klasyki należą obrazy Jerzego Kossaka: "Święty Hubert na polowaniu klęka przed jeleniem" (1931) i "Święty Hubert na koniu spotyka się z jeleniem" (1939).

  • Wspomnienie liturgiczne - 3 listopada.

Bibliografia

Na podstawie źródeł własnych Autorki.