Osobiste

Prowincja Śląska Sióstr Służebniczek - Panewniki

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku

27 czerwca 1923 na mocy decyzji Rady Generalnej Sióstr Służebniczek powstała prowincja śląska Siostr z siedzibą w Panewnikach. Kurator zgromadzenia ks. prałat J. Głowacki w imieniu sióstr służebniczek, poprosił kard. Adolfa Bertrama o zatwierdzenie uchwał Rady Generalnej. Biskup wrocławski wyraził zgodę na powstanie nowej prowincji i utworzenie nowicjatu w Panewnikach 4 lipca 1923.

Rada Generalna Sióstr Służebniczek, której przewodniczyła przełożona generalna s. Gabriela Nandzik, 20 sierpnia 1923 wybrała pierwszej przełożonej prowincji panewnickiej – s. Zofii Pawlety . W skład nowej prowincji weszły 33 domy zakonne znajdujące się w granicach Polski, w których znajdowało się 111 sióstr. Jednym z wyrazów samodzielności prowincji było mianowanie 18 stycznia 1924 przez administratora apostolskiego ks. A. Hlonda, osobnego kuratora sióstr w osobie ks. Karola Mathei, proboszcza parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Katowicach.

Prowincja polska służebniczek znalazła się w 1925 roku w obrębie diecezji katowickiej i odtąd podlegała jurysdykcji ordynariusza katowickiego. Bp Arkadiusz Lisiecki, pragnąc zapewnić prowincji Sióstr Służebniczek dalszy rozwój poprzez korzystanie z uprawnień konkordatu z 1925 roku, rozpoczął 26 czerwca 1928 starania, aby nadać jej osobowość prawną. Mógł to uczynić 28 września 1928 po uzyskaniu opinii Rady Generalnej dekretu Stolicy Apostolskiej i odtąd urzędowa nazwa prowincji brzmiała: „Polsko – Śląska Prowincja Zgromadzenia Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej”. W czasie kadencji przełożonej prowincjalnej s. Zofii Pawlety wzrosła liczba sióstr ze 111 do 410, a liczba domów z 33 do 47. W 1934 roku siostry przystąpiły do budowy nowego klasztoru, który do 1939 roku stanął w stanie surowym. Wybuch wojny przerwał prace budowlane.

Obecnie siostry pracują w parafii jako katechetki w Szkole Podstawowej oraz w Gimnazjum. Pracują jako pielęgniarki w Szpitalu Wojewódzkim (dawnym Kolejowym) oraz jako pielęgniarki ambulatoryjne posługując osobom samotnym, starszym i potrzebującym pomocy medycznej. Poza tym, przy klasztorze Sióstr jest ochronka, do której uczęszczają dzieci z okolicy. W klasztorze mieści się także Dom Rekolekcyjny Archidiecezji Katowickiej, w którym co tydzień wiele osób z terenów Śląska przyjeżdża, by uczestniczyć w rekolekcjach zamkniętych.

Placówki na terenie archidiecezji katowickiej

Bibliografia

B. Bem, Działalność Sióstr Służebniczek NMP na Górnym Śląsku w latach 1921-1939 na przykładzie wybranych placówek prowincji polsko - śląskiej, Katowice 2003, mps Biblioteka WTL UŚ; Magnificat anima mea Dominum. 100 lat Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP Niepokalanie Poczętej w Panewnikach 1909-2009, Katowice 2009; L. Smołka, Edmund Bojanowski a Śląsk. Początki Zgromadzenia Służebniczek NMP na Śląsku, [w:] 140 lat Służebniczek na Śląsku. Materiały z Sympozjum 9.09.2006 – Leśnica Opolska, wyd. Zgromadzenie Sióstr Służebniczek NMP (Służebniczki Śląskie), Wrocław 2006, s. 35-100; V. Guzy, Siostry Służebniczki na Śląsku w latach 1871-1933, [w:] 140 lat Służebniczek na Śląsku. Materiały z Sympozjum 9.09.2006 – Leśnica Opolska, wyd. Zgromadzenie Sióstr Służebniczek NMP (Służebniczki Śląskie), Wrocław 2006, s. 101-124; D. Mendrok, Historia Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP - Służebniczki Śląskie w latach 1933-1989, [w:] 140 lat Służebniczek na Śląsku. Materiały z Sympozjum 9.09.2006 – Leśnica Opolska, wyd. Zgromadzenie Sióstr Służebniczek NMP (Służebniczki Śląskie), Wrocław 2006, s. 125-135.