Gawłowski Adolf

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gawłowski Adolf (1899-1974), kanclerz kurii, proboszcz parafii Dobrego Pasterza w Istebnej

Gawlowski.jpg

Urodził się 18 maja 1899 w Karwinie. Do szkoły ludowej uczęszczał w Pruchnej. Następnie uczył się w polskim gimnazjum w Cieszynie. Jako gimnazjalista mieszkał w internacie im. bł. Melchiora Grodzieckiego, którego przez pewien czas był seniorem. Pełnił także funkcję prefekta Sodalicji Mariańskiej uczniów. Egzamin dojrzałości zdał w czerwcu 1920 roku. Po maturze zgłosił się jako ochotnik do Wojska Polskiego i brał udział w wojnie polsko - bolszewickiej. W 1921 roku rozpoczął studia teologiczne w Seminarium Duchownym w Poznaniu. Po utworzeniu Śląskiego Seminarium Duchownego przeniósł się do Krakowa i kontynuował studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Święcenia kapłańskie przyjął 6 stycznia 1926 w kościele pw. św. Marii Magdaleny w Cieszynie z rąk bpa A. Hlonda.

Po święceniach był najpierw tymczasowym wikariuszem w rodzinnej parafii św. Anny w Pruchnej (obecnie diecezja bielsko-żywiecka), a następnie, na czas choroby ks. proboszcza E. Kudełki, wikariuszem-substytutem w parafii NSPJ w Nakle Śląskim. Od listopada 1926 roku jako wikariusz duszpasterzował w parafiach: Niepokalanego Poczęcia NMP w Katowicach, Wniebowzięcia NMP w Hajdukach Wielkich i św. Barbary w Strumieniu (obecnie diecezja bielsko-żywiecka).

We wrześniu 1928 roku został mianowany katechetą w Polskiej Szkole Powszechnej i Wydziałowej Żeńskiej w Bielsku. Pracował ponadto w Sekretariacie Okręgowym Stowarzyszenia Młodzieży Polskiej w Bielsku. W 1929 roku rozpoczął posługę katechety w Miejskim Koedukacyjnym Gimnazjum Humanistycznym w Rudzie. W 1932 roku bp Adamski, doceniając jego pracę, zamianował go kapelanem męskiego i żeńskiego hufca harcerskiego w Rudzie. Podczas okupacji hitlerowskiej pełnił obowiązki substytuta w parafii św. Anny w Pruchnej. Po wojnie znów powrócił do swych dawnych obowiązków katechetycznych w Rudzie. W sierpniu 1946 roku był tymczasowym substytutem w parafii św. Katarzyny w Pielgrzymowicach. W czerwcu 1948 roku, po śmierci ks. proboszcza J. Skrzypczyka, został mianowany administratorem w parafii św. Józefa w Rudzie.

W listopadzie 1953 roku otrzymał nominację na rektora Oddziału Niższego Seminarium Duchownego im. św. Jacka w Katowicach, mającego swą siedzibę w Tarnowskich Górach. W latach 1954-1956 był kanclerzem Kurii Diecezjalnej w Katowicach, zastępując ks. E. Wernera. Z nominacji wikariusza kapitulnego ks. J. Piskorza był członkiem Rady Administracyjnej oraz kanonikiem honorowym Kapituły Katedralnej w Katowicach i radcą duchownym. W styczniu 1957 roku został mianowany administratorem, a rok później proboszczem w parafii Dobrego Pasterza w Istebnej (obecnie diecezja bielsko-żywiecka), gdzie duszpasterzował przez trzynaście lat. W 1970 roku przeszedł w stan spoczynku. W 1954 roku został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. Ks. Adolf Gawłowski zmarł 23 lipca 1974 w Istebnej i tam został pochowany.

Bibliografia

AAKat, Akta personalne ks. Adolfa Gawłowskiego; Myszor, Historia diecezji, s. 436 i nn.; Samodzielnie myśleć i wybierać (II). Dzieje Niższego Seminarium Duchownego im. św. Jacka w Katowicach, red. A. A. Sroczyński, Katowice 2005, s. 82; Represje wobec duchowieństwa, s. 153, 253, 254; Grajewski, wygnanie, s. 160, 189, 194, 203-204, 220-221; J. Żurek, Ruch "księży patriotów" w województwie katowickim w latach 1949 - 1956, Warszawa - Katowice 2009, s. 128 i nn.; A. Dziurok, Aparat bezpieczeństwa wobec biskupów i kurii katowickiej w latach 1945 - 1956, [w:] Aparat bezpieczeństwa wobec kurii biskupich w Polsce, Warszawa 2009, s. 62 i nn.; "Monitor Polski" nr 108, poz. 1435.